Feeds:
Berichten
Reacties

Vier(!) maanden na de bestuurvergadering van het Recreatieschap van 30 september 2011 geeft het Schap een persbericht met de resultaten daarvan uit. Esbi Bouw is begonnen met het maken van een plan van de communicatie (waarom het Schap niet – daarvoor heeft het toch een aardige pot geld vrijgemaakt). We zijn beniewd hoe Esbi dat gaat doen en welke invloed we kunnen uitoefenen. Verder staat er weinig nieuws in, maar toegevoegd is een artist’s impression (ook ruim een half jaar oud). En tenslotte is er ook een krantenbericht met het baanbrekende nieuws dat de bewoners van Landal twee manieren hebben om bij het restaurant op het fort te komen.

Bijgaande aquarel ontvingen wij van Joop Vermeij, kunstenaar in Santpoort-Noord, en we wensen jullie hiermee alsnog een mooi 2012 toe!

Wat voorafging: er is een lijk gevonden in Fort Noord. Het onderzoek schiet niet erg op. Getuigen overlopen de plaats delict, maar wie is wie? Een gezin op zoek naar hun weekendhuisje strandt op de Linie.

Er reed een geluidswagen over de dijk.

“Kom zaterdag 24 december naar de gezellige kerstmarkt bij Albert Heijn. Leuke kramen, kerstfilmvertoning, kinderactiveiten, oliebollen uit het vet, ukeleleduo Manni en Nanni, workshop kerstballen versieren, mystery guest, levende kerststal en nog veel meer”.

Daarna schalde de stem van Bing Crosby tussen de huizen.

Dat leek John Ramanaputti wel wat. Hij zat toch op dood spoor. Ter hoogte van de Taanplaats keerde hij zijn Morgan, gadegeslagen door het knielende standbeeld van zijn naamgever.

“Verrek,”, dacht hij, “ik heb het lek nog niet eens boven. Wie is hier nu Hansje Brinker?”

Bijna had hij de stationwagen niet gezien. Getoeter, gevolgd door een korte, krachtige bonk van de rem. De motor sloeg af. De gezinswagen vervolgde zijn weg.

Er was trouwens veel volk op de been deze zaterdag. Auto’s, fietsers, wandelaars, en allemaal richting Spaarndammerdijk.

Ramanaputti parkeerde voor de Rabobank en stak te voet schuin door naar de Albert Heijn.

Het parkeerterrein was veranderd in een gemütlicher Weihnachtsmarkt, helemaal onder een dikke laag nepsneeuw gespoten. Talloze kraampjes gevuld met leuks, lekkers en glimmends. Een arrenslee op wielen reed kinderen rond, een kerstman riep hohoho en op een enorm scherm stond ‘Dit event is mede mogelijk gemaakt door Landal Greenparks’.

Hansje Brinker begaf zich onder het schuifelende kerstpubliek. Achter een bestelbusje trok een ouder echtpaar rood met witte mutsen over hun oren en haalden twee ukeleles uit de laadruimte.

‘Manni en Nanni. Liedjes van vroeger’, stond er op de deuren. Een gezin was ijverig doende piepschuimen balletjes te omwikkelen met holografisch papier.

“Mag ik de jouwe, oom Frits?”, vroeg een meisje van een jaar of 10, “die lijkt leuk op de nighmare before christmas.”

Nanni en Manni hadden hun zendmicrofoons nu gereed  en zetten ‘De herdertjes lagen bij nachte’ in. Hun versie had wel wat weg van Johnny Cash en June Carter.

Vrijwel meteen werd hun gezang overstemd door een schreeuwerige omroepstem uit de luidsprekers die de mystery guest aankondigde.

Een kale man in een lichtblauwe bedrijfsleidersjas sprong vrolijk uit een groot gouden pak met een rood lint eromheen.

Het was de Harry Piekema lookalike uit Hillegom, die op zaterdagen regelmatig feestjes opfleurde als Harry Piekema. Nu stond hij echter wat onvast op de benen.

“Ja mensen, het is weer kopenkopenkopen bij Mediamarkt. Ik ben toch niet gek!”

Er werd verstoord opgekeken. Harry Piekema liep op Nanni toe. “Waar staat de glühwein ook alweer?”

Hansje Brinker liep verder. Kocht een oliebol en wilde net weer zachtjes aan vertrekken, toen zijn aandacht getrokken werd door de levende kerststal.

Hoewel, kerststal – het was niet echt een kerststal in de oude, christelijke traditie. Ramanaputti had het niet zo op moderne kunst, maar dit was, ja, heel anders dan wat je van een kerststal verwachtte.

In een houten gammadecor, wat wel wat weg had van een fort, stonden een paar ramen en een deur open. Daarachter waren verschillende figuren te zien.

Harry Piekema riep nog eenmaal zijn kopenkopenkopenmensen, toen werd het heel stil in Hansjes hoofd. En niet alleen stil, ook alles in slow motion.

Dit was wat hij zag:

Achter het eerste raam stond het lijk. Het lachte en stak zijn hand op. Naast het lijk stond de hardloper. In de deuropening stonden agent griepprik en de handhavingsambtenaar met de vasectomie. Tegenover hen Perseusbewoner Jens Boelakker, in een onderonsje met wijkzuster Van Dalen.

Iets verderop, losjes tegen de gevel geleund, de golfmadam, de echtgenoot en de geschiedenisleraar.  Achter het derde raam zag hij het verdwaalde gezin, vader en moeder aan de ene kant, oom Frits aan de andere. Hij stak zijn duim omhoog.

Voor het bouwsel lag een bootje op het droge. Er zaten twee mannen in, dicht naast elkaar. Ze keken naar de derde man, onberispelijk in pak, autosleutel in de hand. Hij stond bij de deur en richtte zijn autosleutel op een zolderluikje.

Toen ging alles snel.

Eerst kwam het geluid weer terug.

Dzjing. Klak.  Klonk het en meteen floepten er op alle randen van de fortstal gekleurde lampjessnoeren aan. Boven ging het luikje open en er zakte een zware, verroeste katrolhaak naar beneden. Toen de haak op manshoogte was, stopte hij. Aan de haak hing een pakje.

Weer drukte de onberispelijke heer, die wel wat weg had van hoeheettieookalweer, die van de televisie, met dat geld, op de autosleutel.

Bdoengh. Plof. In neonletters verscheen op het dak de tekst:

“Bedankt Hansje. Iedereen van fort Noord wenst je een gelukkig nieuw jaar.”

Toen kwam de kerststal in beweging, als de familie van de winnende kandidaat bij een quizprogramma. Allemaal dromden ze om Hansje Brinker heen. Lachten. Boden hem het pakje aan. Hansje Brinker maakte het open, en stak zijn duim op.

VELSEN-ZUID – Ruim baan voor crossende quads in recreatiegebied Spaarnwoude. Evenementenbedrijf ActionPlanet, van het Santpoortse ondernemersechtpaar Arjen Uytendaal (D66 raadslid Velsen – red.) en Ineke van der Geest, geeft de komende vijf jaar vol gas bij deze activiteit.

De Santpoorters ondertekenden deze week een contract met recreatieschap Spaarnwoude dat hen in staat stelt 7,5 hectare van het oude zanddepot in de Zuiderscheg (Velsen-Zuid) te gebruiken. Daarmee wordt hun crossterrein ruim dubbel zo groot. Lees verder »

De Partij van de Dieren stelt schriftelijke vragen aan B&W van Amsterdam over de extra kosten die het Schap claimt voor de ontwikkeling van “Landal” en het gebrek aan planning. “Is het college met de fractie van de Partij voor de Dieren van mening dat dit het zoveelste bewijs is van de onzorgvuldigheid waarmee dit project omgeven is? Zo ja, op welke manier maakt heeft het college dit kenbaar gemaakt aan het Recreatieschap?” en “Is het college van mening dat het tijd wordt om een plan B te ontwikkelen?”

Hoe het verder gaat: Het zijn de donkere dagen voor kerst. Op de parkeerplaats van Albert Heijn wordt een gezellige kerstmarkt opgetuigd. Bij gebrek aan sneeuw wordt de boel gewoon onder de nepsneeuw gespoten. Er is ook een levende kerststal .

“Waar is nou dat sub tropisch zwemparadijs?”, zeurde de jongste na een half uur rondsjouwen met de tassen.

Oom Frits was de wanhoop nabij.

“Met of zonder koppelteken?”

De vader oefende al weer een paar weken voor het groot dictee.

“Huh?”

“Subtropisch-spatie-zwemparadijs, of subtropisch-liggend streepje-zwemparadijs.”

“Subtropisch op je ogen. Frits, kom op nou, geef nou gewoon toe. Dit is een practical joke. Een hele misplaatste trouwens.”

Oom Frits moest heel erg naar de wc.

“Echt niet. Ik snap er zelf ook niets van. Dit is ook niets voor mij, dat gezoek. Maar ik moet nu even heel dringend een boom aanzeggen. Als je begrijpt wat ik bedoel.”

Hij zette zijn koffer neer en begon het struikgewas in te lopen. O man, wat moest hij nodig. Dit was een goed plekje. Oef, dat luchtte op. Terwijl hij waterde keek hij om zich heen. Een kleine 100 meter verderop zag hij de gezinsauto met de dakkoffer staan. De deksel stond open. Hadden ze gewoon rondjes gelopen.

“Shit!” Hij plaste over zijn broekspijpen.

“Shit, shit en nog eens shit!”

“Wat is er Frits? Heb je onze bungalow gevonden.”

Oom Frits kwam met veel misbaar uit het struikgewas. Hij aarzelde even, knikte toen in de richting van de kinderen en ging in het engels verder.

“It’s the roofsuitcase. It stands open. The lid is standing open. And in the roofsuitcase is the bishopstick. Was the bishopstick I presume.”

“Waar heeftie het over?”, vroeg de middelste.

“Iets over stickies. Dat zijn sigaretjes.”, zei de oudste.

“Hoe bedoel je Frits? Ik volg je niet helemaal.”

“Stil nou. Niet waar de children bij zijn.”

Met donderend geraas kwam een KLM Boeing over. De aanvliegroute lag precies over het fort vandaag. Zeker veel zijwind.

“Ook wat teveel zijwind Frits?”, vroeg de moeder fijntjes en keek naar zijn pantalon.

Hun pad werd gekruist door een hardloper. Hij trok een licht geurspoor achter zich aan. Op zijn tricot stond in gouden letters te lezen: ‘Mole Acting Productions’.

Verdween toen met de hond in zijn kielzog achter een naderende auto. Een witte suv.

“Die zagen we daarnet ook al. Toen reed hij nog de andere kant op. Die gast weet ook niet wat hij wil.”

Frits pakte zijn koffer op en begon in de richting van de auto te lopen. De witte suv passeerde. Net als daarnet ging hij geen duimbreed aan de kant.

Het gezin keek als één man naar binnen.

“Wat een klootzak zeg.”

“Mam!”

“Correctie: klootzak-ken. Heb je de achterbank gezien?”

“Je  hebt gelijk. Daar zitten er nog twee. Was dat net ook?”

“Echt niet. Zeker weten. D’r was maar één klootzak en nu zijn het er drie.”

De suv stopte abrupt.

Er ging een rilling door de gezinsleden, van jongste tot vader.

Zo’n 20 meter zat er tussen hen en de witte auto. Hij bleef stationair lopen.

Seconden verstreken. Zouden ze het op een lopen zetten? Oom Frits was er al bijna.

Maar hun harten klopten ongegrond in hun kelen. De witte suv was gestopt vanwege iets anders.

Drie personen staken het pad over. Een dame a la Hyacinth Bucket, een heer die haar gedwee volgde, en een type geschiedenisleraar op bergschoenen.

“Gelukkig!”, klonk de opgetogen stem van Oom Frits. Hij stond naast de geopende dakkoffer en stak triomfantelijk de sinterklaasstaf in de lucht.

Er vloog alweer een KLM Boeing over.

Volgende week de ontknoping, vlak voor kerst.

Het schiet niet echt op met de harde voorwaarden die het Schap heeft gesteld bij goedkeuring van de “Landal” plannen op 30 september. Het Schap vraagt een hoop geld van het bestuur, maar heeft op het gebied van communicatie nog niets uitgevoerd. Dat was af te leiden uit de bestuursvergadering gisteren. Wethouder Nobel van Haarlemmermeer: “eerst bepalen of we aan de 3 aanvullende voorwaarden (pitch/verkeer/nat natuur) voldoen, daarna pas aan communicatieplan gaan werken, anders is dit weggegooid geld”.

Dus voorlopig wordt er niet gecommuniceerd, om van het betrekken van de burgers bij de plannen maar te zwijgen. Dat doet het ergste vermoeden ten aanzien van de andere “harde” voorwaarden. Het ziet er naar uit dat we onze eigen plan moeten gaan trekken.

“Wij roepen iedereen op om enthousiast mee te doen aan de Streep door natuur-actie. Er is nog genoeg te doen.”

Wat een maand geleden als een spontane actie in Otterlo begon breidt zich al meer uit over Nederland. In zo’n honderd plaatsen zijn strepen door plaats- en straatnaamborden gehaald. Voorwaarde is dat er een dieren- of plantennaam in een plaats- of straatnaam voorkomt, of een andere verwijzing naar de natuur. De ludieke actie heet Streep door Natuur. Deelnemers zijn bezorgd over de nieuwe natuurwet en bezuinigingen, zoals het schrappen van Nationale Parken. Streep door Natuur vindt dat de overheid moet blijven investeren in natuur. Lees verder »

Dame en heren van het bestuur,

Op 30 september 2011 heeft u besloten om door te gaan met Landal op Fort Benoorden Spaarndam onder  de volgende, zeer strikte voorwaarden:

  1. De Pitch & Puttbaan wordt geschrapt
  2. Er komt een 2nd opinion over het verkeer door een onafhankelijk bureau, waaruit blijkt dat extra druk op het verkeer door Spaarndam wordt vermeden.
  3. Het plan moet leiden tot een netto toename van de natte natuur
  4. Er komt een communicatieplan over het betrekken van bewoners en belanghebbenden.

Als niet aan deze voorwaarden wordt voldaan behoudt het Schap het recht voor om de overeenkomst met Esbi Bouw stop te zetten. We zijn nu ruim 2,5 maand verder en het blijft angstvallig stil. Wat te denken van het communicatieplan?

Uit de stukken voor deze vergadering hebben wij begrepen dat er een budget is aangevraagd voor de zogenoemde “Communicatie over voortgang project”. Dit betekent dat er waarschijnlijk nog niets gebeurd is sinds de AB vergadering van 30 september. Wij hebben als bewoners in elk geval niets gehoord. Wij vrezen dat er pas door het AB op 9 mei over het communicatieplan besloten wordt. Communicatie begint dan op zijn vroegst na de zomer! Maar de projectontwikkelaar Esbi gaat door. U zegt dat “Esbi Bouw zal zorgen voor het maken van een plan voor communicatie naar de omwonenden.”  Wat wordt hier nu weer mee bedoeld?

Wij wijzen u er graag op dat – wie het plan ook maakt – ge-com-mu-ni-ceerd wordt met de bevolking. Het mag geen eenrichtingverkeer zijn, kortom wij willen er als bewoners bij betrokken worden, anders stelt een dergelijk communicatieplan niets voor.

Dan iets over de verkeersdruk.

De gemeenteraad van Haarlem stelt zich op het standpunt dat

  1. Een verkeersafwikkeling waarbij de druk op met name het dorp Spaarndam e.o. niet onoverkomelijk mag zijn;
  2. Op grond van de uitspraak van de Raad van State over het nieuwbouwplan SpaarneBuiten, dezelfde conclusies t.a.v. het plan Esbi/Landal te trekken zullen zijn, vwb een onaanvaardbaar hoge verkeersdruk;
  3. Nadere kosten voor verkeersonderzoeken en juridische procedures weggegooid geld zijn.

Gistermorgen schreef het Haarlems Dagblad dat Gedeputeerde Staten van Noord-Holland, op vragen van SP-statenlid Gersteling, “geen verkeerseffect voor Spaarndam is te verwachten, omdat slechts een klein deel van het verkeer voor verblijfsrecreatie door Spaarndam zal rijden.” Een voor de hand liggend antwoord vanuit GS. Wij willen gewoon weten wanneer een onafhankelijk onderzoek gestart wordt en welke meetlat wordt gehanteerd. Ook hier willen we in de communicatie gekend worden. Wij wonen in Spaarndam en wij krijgen straks uw lasten!

Resume. Wij menen recht te hebben op antwoorden op de volgende vragen:

  1. Volgens welke normen worden natuurtoets en verkeersoverlast gemeten?
  2. Wie maakt het communicatieplan: het Schap of ESBI?
  3. Wat is uw doelstelling van het communicatieplan en welke ruimte krijgen wij als bewoners om te participeren?
  4. Wat zijn de deadlines voor deze natuurtoets, verkeersonderzoek en communicatieplan?

Wij verzoeken u om antwoorden op deze vragen uiterlijk eind januari 2012 aan ons als bewoners bekend te maken. Een later tijdstip betekent een aanfluiting van de intenties die u als bestuur heeft uitgesproken op 30 september.

Bleker goes Hollywood

Kijk hier. Afkomstig van Streepdoornatuur.

Oudere Berichten »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 80 other followers